Je hebt een baan, een gezin, een huis, een sociaal leven. Voor de buitenwereld lijkt dit het perfecte plaatje. Maar diep van binnen voelt het anders. Je bent moe, opgejaagd, gevangen in een eindeloze cirkel van moeten en doorgaan. Je zorgt en doet je best voor iedereen, behalve voor jezelf.
Dat was ik.
Ik streefde naar perfectie, dacht dat ik sterk moest zijn en alles zelf moest doen. Naar anderen toe reageerde ik begripvol, maar voor mezelf was ik streng. Zelfkritiek en vooroordeel.
’s Avonds lag ik uitgeput in bed, maar kon moeilijk inslapen. ’s Ochtends wilde ik het liefst in bed blijven liggen. Maar ja, ik moest alles draaiende houden. Dus probeerde ik positief te blijven.
Van binnen voelde ik me leeg, gefrustreerd, vermoeid en machteloos. Ergens wachtte ik wanhopig op iemand die mij zou redden. Die mij zou verlossen van de cirkel waar ik in zat. Maar er kwam niemand.
Elke dag was weer hetzelfde. In een stroperige cirkel slenteren die maar bleef herhalen. Waar ik alsmaar niet uit kon komen. Het brak me en ik wist niet meer wat mijn behoeften waren. Me kwetsbaar opstellen? Om hulp vragen? Dat had ik niet geleerd. Dus bleef ik doorgaan, tot ik niet meer kon.
Pas toen ik stil durfde te staan, veranderde alles.
Ik deel mijn verhaal met je, omdat ik weet wat de voortdurende strijd met je doet. Omdat ik weet hoe het is om je gevangen te voelen. Maar ook omdat ik weet dat het anders kan. Onder andere schilderen en tekenen hebben mij inzichten gegeven en me geholpen mezelf te hervinden. Het kan jou ook helpen.
Herken jij jezelf hierin? Voel je dat het anders mag, maar weet je niet hoe?
Je bent niet alleen. En je hoeft het niet alleen te doen.
Vanuit dit punt, sta eens stil. Haal adem. En vraag jezelf af: Waar ben ik? Wat wil ik?
Van stilstand naar beweging.Als mijn verhaal met je resoneert, dan reik ik mijn hand naar je uit. Van oud zeer naar jouw unieke kracht.
Durf jouw eerste stap te zetten: